10. 1991
20-01-1991: De rematch tegen Rob 'Mr. Kickboxing' Kaman in de Merwehal te Dordrecht.

graphic
"In Japan komen er minimaal 10.000 mensen kijken voor een partij als deze en voor het goedkoopste kaartje tellen ze met gemak 100 gulden neer. Deze wedstrijd zou aan recette alleen al anderhalf miljoen gulden in het laatje brengen en daar komen dan de tv- rechten en reclamegelden nog bij. Natuurlijk weten wij dat de werkelijkheid in eigen land heel anders is. In Japan kan Peter nauwelijks over straat lopen, terwijl hij in Nederland niet een echte sportberoemdheid is. Niettemin willen we deze belangrijke revanchepartij in Peter z'n geboortestad laten plaatsvinden. Het is werkelijk uniek dat de Dordtenaren hun eigen wereldkampioen in deze belangrijk wedstrijd kunnen zien. Ik voorspel ook dat het de laatste partij tussen deze twee giganten zal zijn. Rob Kaman wordt nu al een levende legende genoemd en onze Peter Smit wordt zijn opvolger. Dat zal aanstaande zondag duidelijk worden. Peter Smit is nu drie weken op trainingskamp in de Franse Pyreneeën. Hij onderwerpt zichzelf daar aan een ijzeren discipline, dus tweemaal per dag trainen, vroeg naar bed en beslist niet roken en geen alcohol. Hij leeft als een monnik en daarom ben ik er van overtuigd dat hij Rob Kaman een pak slaag zal geven."
1991. Vooraankondiging van de rematch die nooit kwam. De foto toont Peter en Rob Kaman in de ring bij Kaman's huis in Pattaya, Thailand. Buiten de ring staat Tristan Thiele.
"Als Peter altijd als een professionele sportman zou leven, dus net als Rob Kaman, zou het er nog heel anders uitzien. Het is van Peter Smit bekend dat hij een levensgenieter is en dat is in het voordeel van zijn tegenstanders. Indien hij optimaal als een sportman zou leven, had hij al jaren geen tegenstanders meer. Er zou niemand meer met hem in de ring durven verschijnen. Peter is zich nu drie weken aan het voorbereiden, terwijl Rob Kaman al zes maanden met deze partij bezig is. Kaman heeft inmiddels liefst 53 gewonnen partijen op zijn naam staan, waarvan 45 op knock- out. Hiermee heeft hij bewezen een groot vechter te zijn. Als Rob Kaman terugdenkt aan zijn partij om de wereldtitel tegen Peter Smit in Tokyo, dan spreekt hij over de slechtste partij uit zijn carrière. Toch voorspel ik een prachtige overwinning van Peter Smit. Peter vecht een thuiswedstrijd in de Merwehal en is conditioneel moeilijk te verslaan. Hoe langer een gevecht duurt, des te beter komt dat voor hem uit. En wanneer een tegenstander zich laat verleiden tot een knokpartij, dan is Peter in zijn element. Zijn fighting spirit is enorm groot en hij kan zich als een bull terrier vastbijten in een gevecht. Voor dit gevecht zijn veel aanvragen voor kaarten uit binnen- en buitenland. Er komen fotografen en journalisten uit Japan. Ook vanuit Frankrijk is veel belangstelling, we hebben uit dat land alleen de aanvraag van een toonaangevend vechtsportblad gehonoreerd en zes andere journalisten en fotografen geweigerd. We willen niet teveel fotografen rondom de ring hebben. De mensen op de eerste rij moeten de wedstrijden ongestoord kunnen volgen. De prijzen voor de eerste rij bedragen 250 gulden, waarvoor in Japan overigens 500 piek wordt neergeteld. Peter zal per jaar drie partijen in de Merwehal uitvechten en drie in Japan. Een wereldtitelgevecht WKA 83 kg. tegen Jan Wessels staat al gepland voor 7 april (1991). Verder is hij voor eind mei en september al gevraagd voor gevechten in Japan.", aldus de toenmalige manager van Peter.


Helaas. Als het aan de Japanners had gelegen was ook de rematch in Japan afgewerkt. Als het aan de Amsterdammers had gelegen had de rematch plaatsgevonden in Amsterdam of misschien liever helemaal niet. Ook in het eigen kamp had de onenigheid tussen de trainers en manager zijn tol geëist. De verwachting was dat dit wel eens één van de gedenkwaardigste kickbokspartijen uit de geschiedenis had kunnen worden. Peter wilde heel graag voor eigen publiek Kaman nogmaals verslaan en zo zijn wereldfaam definitief maken. Vanuit vele landen, met name Japan, was grote aandacht voor deze partij waarin Kaman verwacht werd revanche te nemen voor zijn knock-out nederlaag van een aantal maanden eerder.

Kaman meldt echter zich daags voor de wedstrijd ziek, wegens hoge bloeddruk, hartklachten, hyperventilatie en slapeloosheid. Kaman voelde zich voor de partij al gebroken. Een arts werd er bijgeroepen en gaf na een bloeddruk meting van 150/80 het advies de wedstrijd niet te spelen. Kaman volgde dit advies op. Kaman:"Ik wilde me goed voorbereiden en besloot om 5 weken van te voren naar Nederland te reizen, zonder mijn gezin, om mezelf optimaal te kunnen voorbereiden. Het tegendeel gebeurde, tien dagen voor de wedstrijd begonnen de klachten. Mijn ex-trainer Jan Plas kwam er aan te pas om te proberen mij van het gejaagde gevoel af te helpen. Zelfs een slaappil, het over laten komen van mijn vrouw en een halve zenuwpil hielpen niet. Verder heb ik geen andere speciale medicijnen of middelen ingenomen, slechts de normale vitamines. Ik kon nauwelijks de slaap vatten en sloeg daardoor zelfs twee trainingen helemaal over. Ik zoek de oorzaak vooralsnog niet in geestelijke stress. Ik heb pas nog een schitterende partij in Amsterdam tegen Ernesto Hoost gebokst, toen had ik nergens last van. Eerst zal ik een medisch onderzoek naar schildklieren en nieren ondergaan. Dat zou voor de toekomst nog een oplossing kunnen betekenen. Als ik inderdaad last blijk te hebben van een soort faalangst, die mij in de greep heeft gekregen en dit zich voortzet, dan zal ik stoppen met boksen. Hoe financieel ik ook afhankelijk ben van mijn sport." Smit was hevig teleur gesteld toen hij hoorde dat de partij niet door zou gaan.
Peter:"Tijdens de trainingsstage in de Franse Pyreneeën heb ik dagen lang alleen aan Kaman gedacht. Ik trapte zelfs de gaten in de deuren." Peters manager:"Er is nog geprobeerd een vervanger van kaliber te vinden. Arnhemmer Jan Wessels, op dat moment wereldkampioen in de klasse tot 83 kg voelde er wel wat voor, na een leuke gage te hebben bedongen. Fred Royers, de trainer van Wessels liet weten er onder protest mee akkoord te gaan. Pas vrijdagmiddag liet Wessels weten, mede namens zijn trainer, toch van de wedstrijd af te zien. Ook werd nog tegen beter weten in geprobeerd Ernesto Hoost en Luc Verheye te contracteren, maar het was te kort dag om een vervangende partij te arrangeren.

Een carrière langzaam opbouwen is er bij Smit niet bij geweest. Het was vanaf het begin meteen bliksem, donderslag en aanzien. Misschien dat daar nu juist de kneep zit. Het kneepje dat gaanderweg niet al te veel pijn doet, maar op den duur iemand kan opbreken. Succes is in Nederland bij voorbaat beperkt. Rancune achter de schermen is moeilijk in te schatten, maar de afzeggingen zijn het oor van Peter Smit ingeschreeuwd de afgelopen tijd. Is er nog iemand die tegen hem wil boksen? Ook zou de NKBB niet aan bevoordeling van één bepaalde organisator moeten doen. Uiteindelijk werd het gala afgelast. Honderden bezoekers kregen aan de kassa hun geld terug. Maanden werk en voorbereiding was in het water gevallen. Ik heb iedereen gebeld om zijn verhaal te doen voor de pers. Diegene, die een schoon geweten heeft, is er. Lieden die wat te verbergen hebben, zijn er dus niet." Peter toonde zich sterk:"Ik ben niet als andere mensen. Ik boks als een raket, maar ik kon toch niet voor de vierde keer tegen Leo de Snoo uitkomen. Ik geloof dat ik maar naar Amerika of Japan moet verhuizen." Volgens de afspraak zal het eerste gevecht van Kaman, als deze hersteld is en besluit door te gaan met kickboksen, gebeuren tegen Peter Smit." Rob Kaman heeft later nog wel tegen anderen gevochten, de revanchepartij tegen Smit is echter nooit meer doorgegaan.

graphic
1991. Peter is een schim van zichzelf tegen Verheye.
14-04-1991: Peter verliest 2e rematch tegen Verheye. Na het debacle tegen Kaman volgt het drama in de Merwehal. In de tussenliggende maanden is het organisatorisch niet tot rust gekomen. Dit heeft zijn weerslag op Peter. Peter is een schim van zichzelf in zijn derde partij tegen Luc Verheye. Peter krijgt vaseline in zijn oog en scheurt zijn wenkbrauw bij een botsing met het hoofd van Verheye. Peter moet de wedstrijd staken.

Mei 1991: Peter probeert het nog eenmaal. Samen met broers Jan van der Linden en Nico Smit reist hij af naar Thailand voor een trainingskamp ter voorbereiding op zijn partij tegen de zwaardere Maurice Smith.
graphicgraphic

De laatste Kickbokspartij
26-05-1991: Peter verliest in Japan van de Amerikaan Maurice Smith. Een getergde Smit komt niet goed in de partij. Het was Peter zijn laatste officiële optreden in de ring.

graphic

graphic
1991. Een getergde Peter komt niet in de partij.

10-10-1991: Aan Peter zijn profcarrière was even stormachtig als die opgekomen was een einde gekomen. Al na de eerste partijen bedacht de manager zich en wilde Peter ieder 4 weken een partij laten draaien in plaats van de afgesproken iedere 8 weken. Het bleek allemaal een brug te ver geworden. Na nog geen anderhalf jaar klapt het bedrijf Hurricane Sports uit elkaar. Zonder personeel, zonder tegenstanders en zonder medewerking vanuit de bonden hield het voor de manager allemaal op.

De laatste Karatepartij
graphic
Peter was ondertussen weer teruggekeerd bij Jan Vleesenbeek. Beiden hadden uit Japan een uitnodiging staan om aan een open categorieën toernooi deel te nemen. Samen reisden zij af naar Osaka in Japan voor de World Cup Seidokan-karate. De wedstrijdregels in Seidokan zijn identiek aan Kyokushinkai karate, behalve dat wedstrijden over 3 rondes worden uitgevochten in een boksring. Seidokan karate is nu wereldberoemd geworden onder de naam K-1. Jan Vleesenbeek:"Peter heeft in 1990 al eens verloren van Satake en wil graag revanche nemen." Peter verloor echter zijn partij tegen de inmiddels 105 kg zware Japanner Seidokan karateka Satake.

graphic
1991. V.l.n.r. meervoudig Belgisch kampioen Marco Aerts, Peter, Jan, Regina Samuels, Peter van Genen, meervoudig kampioen Robert van Boxel, Rob Kroonen.



Was u hier bij? Weet u hier meer over te vertellen? Reageer dan alstublieft in het gastenboek.