The War: Europees kampioen Kickboksen
|
|
18-04-1990: 2e rematch tegen de Snoo, die op de
poster vermeld stond als 'The War", in de Weena
IJshal in Rotterdam. Smit wint met miniem
puntenoverwicht het zinderende gevecht om de
Europese titel WKA. Het publiek stond al op de
banken toen de beide boksers uit hun kleedkamers
kwamen. In een geladen stemming ving het
gevecht aan. Voor Smit en de Snoo, waarvan
bekend is dat ze ook buiten de ring niet de beste
maatjes zijn, stond veel op het spel. Gedurende tien
ronden van twee minuten vielen er over en weer
harde klappen. Smit ging vooral in de eerste ronden
als een dolleman te keer. Er sprak veel agressie uit
zijn weinig technische maar knetterharde manier
van vechten. De Snoo had in het begin wat moeite
met de agressieve Smit, maar met zijn goede
techniek wist hij een aantal prachtige combinaties
van stoten en trappen te maken. Toen Smit iets van
zijn energie was kwijtgeraakt, was het heel moeilijk
uit te maken wie er zou winnen. Het publiek hield de
adem in toen de jury de uitslag bekend maakte. Met
een puntentotaal van 202, tegen 200 voor de Snoo,
won Smit het titelgevecht. Onmiddellijk ging hij op
de schouders van de vele, dolenthousiaste Dordtse
supporters. Het gevecht is in zijn geheel door de
Dordtse TROM tv en Veronica uitgezonden.
|
Conditietrainer Dries Schilten:"Helaas kan Peter met zijn sport niet veel verdienen.
Roem is vaak de enige beloning. Het is jammer voor Peter dat het vechtsporten hier niet
zo populair is als in Japan. Daar staat zijn naam op affiches van negen meter hoog,
vragen mensen op straat om zijn handtekening en schud hij de hand van allerlei
hooggeplaatste personen. Dat zie je ook terug bij de sponsors. Bij sommige vechters in
Japan staat doodleuk een multinational als Sony op de kleding. Hier moet je vaak nog blij
zijn als een plaatselijke frietzaak je wil sponsoren."
|
|
|
1990. In Japan is de wedstrijd tussen Peter en Leo de Snoo ook met
aandacht gevolgd.
|
Mei 1990: Trainingskamp Papendal ter voorbereiding op wereldtitel gevecht tegen Rob
Kaman. Peter:"Kickboksen is een sport die het uiterste van je lichaam vraagt. Maar je
moet ook blijven denken en van seconde tot seconde zoeken naar een gaatje bij de
tegenstander. Ik heb gewoon helemaal geen zin om te verliezen. Ik heb ook nog nooit
verloren, behalve dan door beslissing van de scheidsrechter. Ik ben nog nooit knock- out
gegaan. Ik ben zelfs nog nooit aangeslagen geweest. Ik ben begonnen met karate bij Jan
Vleesenbeek. Ik ging toen volop in karatewedstrijden meedraaien. Al snel werd ik 3e van
Nederland bij het puntenkarate. Later ben ik verschillende keren Nederlands kampioen
geworden. Er volgde een lange rij van successen, met als één van de hoogtepunten de
Europese titel vol contact Kyokushinkai karate. Bij de wereldkampioenschappen in Japan
kwam ik bij de laatste zestien. Ik werd toen onterecht van de mat gestuurd. Eigenlijk was
dat de reden waarom ik het karate er aan gegeven heb en me verder volledig op het
kickboksen werp. Mijn strijdlust laat niets te wensen over. Ik ben nog steeds de sterkste
van de sportschool van Jan Vleesenbeek en dat wil ik altijd zo houden. Ik ben helemaal
niet bang om van dat voetstuk afgeslagen te worden. Als er gevochten moet worden sta
ik altijd vooraan, desnoods met één hand op mijn rug.
De komende weken wacht een intensief trainingsprogramma, met conditietrainingen
zoals zwemmen, fietsen en lopen van Dries Schilten, bokstrainingen van de
Rotterdammer Dries Sloof van boksclub Crooswijk en kickbokstrainingen van Jan
Vleesenbeek. Hij is echt als een vader voor me. Jan is altijd bezorgd en wil het beste van
het beste voor me. De trainers gaan ook mee naar Japan. Ik zou ook graag mijn moeder
mee willen nemen, want zij is mijn allergrootste fan. Al is er nog zoveel herrie in een
sporthal, ik hoor altijd de stemmen van mijn trainers en de aanmoedigingen van mijn
moeder. Ik logeer nu steeds bij één van de trainers. Ik ben van mezelf nogal rusteloos en
als ik in 'quarantaine' zit kunnen zij er op toezien dat ik een regelmatig leven leid tijdens
de voorbereiding op mijn gevecht tegen Kaman." Jan Vleesenbeek: "Smit is inderdaad
zelf nooit knock- Â out gegaan in een wedstrijd, noch daarbuiten. Peter is een oermens en
bezit naast zijn uitzonderlijke conditie ook over een verbluffend incasseringsvermogen."
Japans tijdschrift blikt vooruit op het komende treffen tussen Peter en Rob Kaman.
Wereldkampioen Kickboksen
|
|
30-06-1990: In een met 10.000 toeschouwers gevulde
Nippon Budokan Hall in Tokyo veroverd Peter de
wereldtitel WKA kickboksen in de gewichtsklasse tot 78
kg. Smit, die al Europees kampioen was trapte eerst
met een achterwaartse trap (uchiro geri) en vervolgens
met een rechtse directe de Amsterdammer Kaman in
de 10e ronde tegen het canvas. Eerder was de
vermoeide Kaman in de derde ronde aan een knock-
out ontsnapt. Omdat Smit niet terugstapte in een
neutrale hoek, stopte de scheidsrechter met tellen. Ook
in de zevende ronde van dit zinderende gevecht liep
Kaman tegen een harde stoot op. Het was te dicht
tegen het einde van de ronde aan en Kaman werd toen
door de bel gered. Een wanhoopsoffensief kon Kaman,
evenals Smit mateloos populair in Japan, niet meer
redden. Met twee dichtgeslagen ogen, een tot
vervaarlijke proporties opgezwollen neus belandde
Kaman in een Japans ziekenhuis om zijn bloedend oor
op 8 plaatsen te laten hechten. Een grote droom van
Peter komt uit: hij verslaat de levende kickbokslegende
en zijn persoonlijke rivaal, Rob Kaman, op knock-out.
Peter is de beste van de hele wereld, omdat hij de
besten van de hele wereld heeft verslagen. Op 1 juli is
bij de TROM live een telefoongesprek te beluisteren,
waarin Peter Smit verteld over zijn ervaringen in Tokyo.
|
Peter en Jan voor het kasteel van Osaka.
Links: Een Japanse fan herkent Peter op straat in Tokyo en vraagt om zijn handtekening. Rechts: Peter wordt door toenmalig minister Alders gefeliciteerd met zijn wereldtitel.
1990. Trots en tevreden na het eindelijk verslaan van Kaman.
Zomerkamp Papendal 1990
|
|
|
Papendal 1990. Peter bezoekt als kersverse wereldkampioen zomerkamp Papendal. V.l.n.r.: Koen Scharrenberg, Peter, Akira Masuda, Jan Vleesenbeek, Regina Samuels, Robert van Boxel, Ben van der Waal, Tristan Thiele en Peter van Genen.
|
|
1990. Promotiekaart van Peter.
|
Halverwege 1990 nam Peter een manager in de arm.
Peter had al enkele jaren contact met deze persoon
als sponsor, maar formeel was het nog niet tot
verdergaande stappen gekomen. Een bedrijf werd
opgericht met de naam "Hurricane Sports". De
bedoeling was om rondom Peter een groep vechters,
met bijvoorbeeld Leo de Snoo, te creëren en daarmee
eigen toernooien te organiseren. Daarnaast zouden
Peter en de andere vechters volgens een vast
schema aan wedstrijden in het Verre Oosten
deelnemen. Het moest een professioneel gebeuren
worden. De vechters zouden onder de beste
omstandigheden door professionele trainers getraind
worden, met het beste mensen, materialen en
faciliteiten ter ondersteuning. Vechters, matchmaking
en wedstrijdorganisatie in eigen hand. Er leek ruimte
en mogelijkheid om de populariteit van de grote
kickboksgala's in de Amsterdamse Jaap Edenhal in
Dordrecht te evenaren. De manager:"Peter heeft nooit
echt geld aan zijn sport overgehouden. Hij begint nu
op zijn 28e aan een profcarrière en zal het dus in de
komende drie tot vijf jaar moeten klaren."
|
1990. Peter in Lumpini Stadium
Wereldkampioen Muay Thai
|
|
28-08-1990: Peter Smit, de
kersverse wereldkampioen WKA-
kickboksen is afgereisd naar
Thailand voor zijn eerste
profwedstrijd Muay Thai of
Thaiboksen. Zijn tegenstander is
Changpuek Kiartsongrit,
wereldkampioen Muay Thai. Deze
versloeg eerder al tot tweemaal toe
Rob Kaman. Het gevecht vindt
plaats in het beroemde Lumpini
stadion in Bangkok. Er wordt over
vijf ronden van drie minuten
gevochten volgens specifieke
Thaise regels, waarbij onder andere
de beruchte elleboog- en kniestoten
toegestaan zijn; in het Westen zijn
deze technieken verboden. Peter
moet het zonder Jan Vleesenbeek
stellen. Deze kon geen tijd
vrijmaken door andere
verplichtingen. Peter maakt furore
door zijn eerste partij als prof op
schitterende wijze in winst om te
zetten. Peter wint in Thailand van
Kiartsongrit en de door de zaal
onverwachte zege leverde Peter
meteen de wereldtitel Muay Thai
IMF op. Peter wordt tijdens de
wedstrijd gecoacht door Cor
Hemmers en Tristan Thiele. 20.000
toeschouwers zien de Dordtse
kickbokser hun gedoodverfde
favoriet, in de tweede ronde knock-
out slaan, nota bene op een Thaise
specialiteit, de elleboogstoot.
Eerder had Smit de Thai al in de
problemen gebracht met zijn
befaamde achterwaartse
kyokushintrap. De overwinning is
verrassend, omdat insiders Peter
weinig kans gaven. Zelfs Rob
Kaman, die bij het gevecht
aanwezig was, had gewed op de
Thai.
|
|
|
|
1990. Een Japans vechtsportblad interviewd het Nederlandse
team in Bangkok. Naast Peter staan Ramon 'Diamond' Dekkers,
Leo de Snoo en ?
|
|
|
|
Peter wordt ingetaped voor zijn wereldtitelgevecht Muay Thai.
V.l.n.r. Tristan Thiele, Peter, Cor Hemmers.
|
1990. Peter zijn winst op Changpuak is ook in Japan groot nieuws.
Seidokan
28-09-1990: Smit vecht in de Budokan Hal in Tokyo Japan tegen Seidokan karateka
Masaaki Satake. Satake is al drie jaar op rij Japans kampioen. Hij had op de hetzelfde
toernooi waar Smit van Kaman won zijn professionele debuut met een klinkende knock-
out overwinning in de 2e minuut van de 1e ronde. De partij zou oorspronkelijk een
demonstratiepartij zijn tijdens de eerste ronde van het huidige Japanse kampioenschap
Seidokan. Alsof deze ene partij niet genoeg was, had Satake gevraagd of hij verder
gewoon mee mocht doen aan het toernooi indien hij van Smit zou winnen, om dan
meteen te proberen om voor de vierde keer op rij de Japanse titel te behalen. Smit liet
zijn ware 'fighting spirit' zien en vroeg meteen of hij ook door zou mogen gaan in het
toernooi als hij van Satake zou winnen.
1990. Peter tegen Satake.
In een poging om de toon van het gevecht te zetten stoof Satake meteen op Smit af en
loste een barrage stoten naar het lichaam gevolgd met trappen naar de benen. Smit, die
anders dan zijn normale strategie van toeslaan en verplaatsen, liet zijn vastberadenheid
zien door de hele partij van geen wijken voor Satake te weten. Gedurende de hele eerste
ronde viel Satake zonder oponthoud aan, terwijl Smit met gelijke felheid counterde. Smit
kreeg een waarschuwing, nadat hij Satake met een elleboogstoot naar het hoofd
neersloeg. Aan het einde van de eerste ronde kon het nog steeds beide kanten op. Naar
mate de tweede ronde vorderde begon Satake de partij naar zich toe te trekken. Smit
kwam niet goed in de wedstrijd, waardoor hij zijn kracht en techniek niet kon gebruiken.
Hij haalde bij lange na zijn gewone niveau niet. Aan het einde van de tweemaal twee
minuten wordt Satake tot winnaar uitgeroepen. De drie Japanse scheidsrechters kiezen
voor Satake, de vierde Amerikaanse scheidsrechter hield het op onbeslist. Smit verliest
de partij op punten. Het publiek was dolenthousiast, omdat beide vechters goed
gevochten hadden in deze spannende wedstrijd. Iedereen kijkt reikhalzend uit naar de
rematch tussen deze twee grote vechters. Aan het einde van de dag werd de partij tot
beste partij van de dag uitgeroepen. - Satake ging verder in het Japanse
kampioenschap, maar haalde het slechts tot de kwartfinales.
28-10-1990: Tijdens de voorbereiding op de rematch tegen Luc Verheye komt het tot een
breuk met Jan Vleesenbeek als trainer. Na een escalatie tussen de trainers en de
toenmalige manager van Peter komt het tot een breuk in het team. De manager ontslaat
Jan Vleesenbeek en bokstrainer Dries Sloof. Dit heeft zijn weerslag op de partij. Het liep
op een drama uit. Tijdens de slechte partij, Peter leek een schim van zichzelf, krijgt Smit
een kopstoot van Verheye, die niet wordt gezien maar wel een scheurtje boven het oog
van Smit oplevert. Peter verliest momenten later staakt de ringarts de rematch tegen
Verheye. Smit moet stoppen. Jan Vleesenbeek, opgelucht door de beslissing van de
ringarts:"Hoewel het van alle kanten wordt tegengesproken, was Peter wel degelijk ziek.
Peter presteerde tijdens de trainingen minder en zijn ademhaling 'piepte' in zijn slaap. Hij
is door een sportarts van Papendal onderzocht, die vaststelde dat Peter astmatische
bronchitis heeft, niet mocht trainen en zeker geen wedstrijd mocht draaien. Als reactie
hierop heeft de manager van Peter ons aan de kant gezet en verboden ons nog met de
training of coachen te bemoeien. Vervolgens heeft hij deze zware revanchepartij toch
door laten gaan. Door iedere maand een zware toppartij af te werken krijgt Peter zijn
lichaam amper de tijd om goed te herstellen. Het is roofbouw wat er op het moment op
hem wordt gepleegd. Peter loopt achter het beeld van het grote geld aan, maar zijn
gezondheid en belang staan niet meer voorop."
27-11-1990: Peter Smit moet opnieuw een wereldtitel inleveren. In Bangkok verloor de
Dordtse kickbokser op punten de rematch tegen Changpuek Kiartsongrit, de bokser die
hij in juli nog zo overtuigend op knock- out had verslagen. Het leed voor Peter werd nog
vergroot door een gebroken teen, waardoor hij enkele weken in het gips moet.
2e hoogtestage Font Romeu
??-12-1990: 2e Trainingskamp in Font Romeu in de Franse Pyreneeën voor de rematch
tegen Kaman - Ondanks de breuk met de trainers was er zeer intensief getraind.
Hoofdzakelijk volgens de trainingsschema's van het Open WK karate in 1987,
aangepast met een kickboksschema, maar het bleef lastig zonder professionele
trainers. Na drie weken, samen met Peter z'n broer Nico Smit en Tristan Thiele, als een
monnik leven en volledige toewijding op het trainen kon Peter iedereen aan.
Tristan Thiele assisteert Peter andermaal tijdens hoogtestage.
Trappen op een papiertje voor snelheid en focus.
1990. Peter is ontspannen en goedgehumeurd.
Was u hier bij? Weet u hier meer over te vertellen? Reageer dan alstublieft in het
gastenboek. 
