01-01-1986 tot 01-09-1986: Peter breekt zijn enkel op twee plaatsen, waardoor hij zo uit
vorm raakt dat zijn prestaties voor zijn doen, matig genoemd mogen worden. Het EK in
Barcelona eindigde in de derde ronde. Het gevecht tegen de Snoo eindigde in onbeslist.
Zomerkamp Papendal 1986
|
|
|
Zomer 1986. Budokai Dordrecht op Papendal. V.l.n.r. Jan-Willem
Kardinaal, Chris Verdonk, Tristan Thiele, John Brand en Peter.
|
Nederlands kampioen Kyokushinkai
|
|
07(?)-09-1986: Open Nederlandse Kyokushinkai Kampioenschap -
Weert, NL. Deelnemers kwamen uit België, toenmalige West-
Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, Lichtenstein, Polen en Hongarije.
Van de 10 deelnemende Nederlandse vechters komen er vier uit
voor Budokai Dordrecht. Naast Peter zijn dit André van der Linden
(als 3e geëindigd), Rob Kroonen en Michel Wedel (als 1e geëindigd
in het zwaargewicht). Peter verovert de nationale titel
middengewicht. Op weg naar de finale bleef Smit de Liechtensteiner
Springer, de Fransman Lopez en de Zwitser Imfeld de baas. In de
eindstrijd werd de Amsterdammer Rob van de Velden van Johan
Vos (Vos Gym) verslagen - pleister op het oog.
|
1986. Peter siert de omslag van het toonaangevende vechtsportblad Zendokan.
|
|
12-10-1986: Peter zou in de uitverkochte Jaap Edenhal in Amsterdam eigenlijk
een rematch tegen Leo de Snoo uitvechten, maar die kon om medische
redenen niet deelnemen. Peter Smit vocht onder het oog van maar liefst 6000
(!) bezoekers tegen een vervanger de Engelsman Tony Ahern, een bekende
naam in de kickbokswereld die onlangs nog een partij in Bangkok, Thailand
afwerkte. Al in het begin van het treffen raakt Smit de Brit met een knalharde
cirkeltrap op het hoofd. Ahern was daardoor zo aangeslagen dat Smit het
karwei bliksemsnel afmaakte met een rechtse directe. Hiermee scoorde Peter
Smit op zijn eerste grote gala meteen de snelste knock-out van de avond.
Peter promoveerde met deze klinkende overwinning naar de A-klasse.
|
Oktober 1986: Peter trainde zeer regelmatig met meervoudig Nederlands en Europees
zwaargewicht kampioen Kyokushin karate Michel Wedel. Wedel kwam sinds augustus
1986 vaak naar de Budokai Dordrecht om te trainen met Peter en Jan Vleesenbeek.
Jan Vleesenbeek oktober 1986:"Ik heb Peter Smit hier binnen zien komen en langzaam
zien groeien tot het niveau wat hij nu heeft bereikt. Als hij gemotiveerd blijft zijn er nog
grote mogelijkheden met Peter. Een plaats bij de eerste drie op het Open Japan
kampioenschap in november zie ik nog niet haalbaar, maar bij de eerste acht zeker wel.
De Japanners hebben een enorme spirit. Ze hebben het als het ware in het bloed zitten
en beschikken over een opofferingsgezindheid. Ze zijn dan ook bijzonder fel en het is
zeker dat Peter daar het nodige van kan leren. Het voorbeeld is een Japanner die bij een
vorig kampioenschap in de eerste ronde al vier ribben brak en daarna doorvocht tot in de
finale. Zoiets houd je natuurlijk niet voor mogelijk, maar Japanners doen het gewoon.
Peter kan in Japan zijn grenzen leren kennen. Peter is een grote kampioen, maar zeker
niet het grootste talent. Hij heeft grote mogelijkheden in zich, maar moet meer karakter
krijgen en moet leren luisteren. Het gaat bij hem vaak om de juiste voeding tot zich te
nemen, minder te drinken en te roken en voldoende nachtrust te krijgen. Dat is nogal
eens anders en daar waarschuw ik hem steeds voor. Gelukkig komt hij er nu zelf ook
achter dat hij teveel roofbouw op zijn lichaam pleegt.
Peter vond deelname aan het toernooi een goede voorbereiding op de
wereldkampioenschappen van een jaar later, waar Smit ook voor gevraagd was door de
toenmalige bondscoach Nederland, Koen Scharrenberg. Peter:"Als ik eerder naar de
woorden van Jan Vleesenbeek geluisterd had, had ik nu nog meer titels op zak gehad. Ik
moet meer op mezelf letten en minder van de geneugten des levens genieten. Ik heb het
getroffen met deze leraar. Hij heeft me het juiste karakter bijgebracht en dank zij Jan zit
ik nu in het goede ritme. Het zou al een hele eer zijn om bij de eerste acht te eindigen,
omdat ik in Japan wel tegen de besten van de wereld uitkom. Ik wil in Japan de sfeer
proeven. Ze gaan daar nu eenmaal tot het uiterste. Je moet meteen proberen ze neer te
slaan, omdat het anders moeilijk is te winnen. Ik heb al eerder op Hawaii gemerkt dat ze
een enorm uithoudingsvermogen hebben."
02 en 03-11-1986: 18th All Japan Open Kyokushinkai Tournament - Yoyogi Hall, Tokyo,
Japan - Peter gaat samen met Michel Wedel. Aangemoedigd door Loek Hollander en
Bobby Lowe behaalde Peter een eervolle 10e plaats. Dit is geen geringe prestatie,
gezien het feit dat de 128, op 7 na allen Japanse, deelnemers om de hoogste eer
hebben gevochten op de hardst denkbare regels. Bovendien kent het Japanse full
contact helemaal geen gewichtsklassen en dus werd er gestreden in alle categorieën,
zodat het kan gebeuren dat een tegenstander twintig kilo zwaarder is. Peter had de pech
al in de 1e minuut van het 1e gevecht twee tenen te breken, maar versloeg desondanks
zijn Japanse tegenstander en de volgende twee.
|
1986. Peter in zijn partij tegen Shichinohe tijdens de All
Japan Open.
|
Op de tweede dag moest Peter met zijn 77 kg aantreden
tegen de 96 kg zware Shichinohe, één van de betere
vechters van Japan. Ondanks het feit dat de Japanner 19 kg
zwaarder woog eindigde deze partij in een onbeslist en
moest er een verlenging volgen. Nadat Shichinohe een
aantal malen opzettelijk op de gebroken tenen van Peter
was gaan staan gaf deze de Japanner een verboden
kniestoot in het gezicht, wat bestraft werd met een
openbare waarschuwing. Smit verloor de partij op beslissing
van de scheidsrechters en werd uitgeschakeld voor dit
kampioenschap. Peter was samen met Michel Wedel de
hoogst geklasseerde niet- Japanner. Na afloop kreeg Peter
een prachtige trofee uitgereikt voor de beste 'fighting spirit'
van het kampioenschap. Bovendien ontving Peter van Sosai
Oyama zelf een onderscheiding als 'beste debutant'
(bijbehorende certificaat is helaas onvindbaar).
|
1986. Huldiging van de beste 10 vechters van de All Japan Open door Sosai Oyama.
1986. Michel Wedel, Shihan Bobby Lowe en Peter
|
|
|
1986. Peter in pak met stropdas tijdens de Sayonara party na de All Japan
Open. V.l.n.r.: ?, Shihan Peter Chong (Singapore), Shihan Bobby Lowe
(Hawaii), Michel Wedel, Shihan Loek Hollander (Europa) en Peter.
|
1986. Terug in de Budokai worden foto's voor de krant gemaakt.
November 1986 - Peter Smit blijft de hele maand in Japan om samen met Michel Wedel
bij karate legende en stijloprichter Mas Oyama te trainen. Michel Wedel:"Peter Smit is
werkloos, niet getrouwd en heeft op school niet zo veel opgestoken, maar op straat des
te meer. Peter is nooit zenuwachtig, spreekt alle talen met handen en voeten en heeft
een ingebouwde radar om de weg te vinden. We zaten een maand lang samen op een
kamer en we hebben geen enkele keer woorden gehad, wel vreselijk gelachen samen.
Op 28 oktober zijn Peter en ik naar Japan vertrokken. Het is niet zo dat we daar juichend
ontvangen werden, of met een limousine opgehaald. Nee, gewoon met de bus naar een
goedkoop hotel, het Mickey House in Tokyo. Omdat ik er al vaker ben geweest, heb ik
goede vrienden in Japan, waaronder Masuda, die tweede werd bij de Japanse
kampioenschappen, ondanks een gebroken arm. Peter en ik zijn vroeg gaan slapen en
de volgende dagen hebben we besteed aan trainen op een parkeerplaats naast het hotel,
tussen de auto's, terwijl de omwonenden uit de ramen hingen. De kampioenschappen
werden gehouden op 2 en 3 november. De dag ervoor hebben we de sporthal bekeken
en zijn we, na een lekker etentje, vroeg naar bed gegaan." Peter zag Japan als het
mekka van de karatesport. Karate is afkomstig uit Japan en is later overgewaaid naar
Europa. Peter verwachtte er nog heel wat van te leren.
1986. Middelste rij: Michel Wedel, Shokei Matsui en Peter Smit.
Peter:"Michel en ik zijn heel verschillend, maar daardoor konden we ook goed met elkaar
opschieten. We vullen elkaar prima aan. Ik heb een aantal van de meest imponerende
en leuke weken uit mijn leven gehad. Japanners gaan tot het uiterste en ze vechten ook
als beesten. De wedstrijden werden gehouden in de 'Yoyogi'. De eerste dag van het
toernooi waren er 13.000, de tweede dag 19.000 toeschouwers. Allemaal laaiend
enthousiast, je weet niet wat je meemaakt. Ook de tegenstanders; op de mat de ergste
vijanden, maar er buiten zijn die Japanners juist zo vriendelijk. Ik had het niet willen
missen. Om half negen waren we in de hal. Eerst hebben we de kleedkamer bekeken,
toen kregen we "rijst met dooie vissen" als ontbijt, maar dat hebben we niet opgegeten.
We hadden gelukkig wat bananen en witbrood bij ons."
|
1986. Michel Wedel en Peter voor de Honbu in
Tokyo.
|
"Hoe de gevechten verliepen? De eerste partij, in de eerste
minuut, brak ik twee tenen. Desondanks won ik met vier witte
vlaggen (een unanieme beslissing van de scheidsrechters). De
tweede partij had ik veel pijn, ik dacht wel dat ik iets gebroken had,
maar Michel zei toen ik liep te schelden:"òf je stopt, òf je gaat
door en stopt met zeuren." De tweede partij heb ik toen ook
gewonnen. De volgende dag was mijn voet helemaal gezwollen,
Michel probeerde met acupunctuur de pijn wat te verlichten en
zei:"Ga verder en als het niet lukt dan gooi ik de handdoek op de
mat." Ik kon bijna niet op gang komen en warmdraaien is moeilijk
met gebroken tenen. De eerste partij ging tegen een Japanner van
1.60 meter. Ondanks het feit dat er twee keer verlengd werd, won
ik toch. De laatste partij was tegen Shichinohe, 96 kilo zwaar,
terwijl ik 77 woog. Na een onbeslist, sloeg Shichinohe in de
verlenging de scheidsrechter neer. Ik wou het uitleggen, maar mijn
Japans is niet zo goed. Hij ging een paar keer op mijn gebroken
tenen staan en toen hij dubbelsloeg na een trap, kreeg hij mijn knie
in zijn gezicht. Dat leverde een waarschuwing op en ik verloor op
de beslissing van de scheidsrechters." Beiden zaten nog zo vol
indrukken, dat de wedstrijd zelf slechts als een onderdeel van de
reis kan worden gezien.
|
29-11-1986: Ibuzs-cup in Boedapest, Hongarije. Peter zegt wegens zijn gebroken tenen
af.
14-12-1986: Peter zegt wegens zijn gebroken tenen de partij tegen de Snoo in Dordrecht
af.
Was u hier bij? Weet u hier meer over te vertellen? Reageer dan alstublieft in het
gastenboek. 
