05-03-1985: Peter pakt brons bij het Open Nederlandse kampioenschap full contact
Kyokushin Karate in het Passagetheater in Schiedam. Smit was de eerste ronde
vrijgeloot en kwam in de tweede ronde clubgenoot Rob Kroonen tegen. Robbie trok zich
op advies van Jan Vleesenbeek terug. Peter won in de derde ronde van vijfvoudig
Nederlands oud-kampioen Danny Juffermans, maar verloor zijn volgende partij miniem
tegen latere kampioen Eric Constancia. Hierdoor kwamen Peter Smit en André van der
Linden tegenover elkaar te staan om de derde plaats. De strijd werd uiteindelijk in het
voordeel van Peter beslist, die derde wordt.
|
|
21-04-1985: Op het eerste internationale kickboks gala in Dordrecht
vecht Peter in de hoofdpartij van de avond een rematch tegen de
Fransman Michel Korpac.
Bokstrainer Ton Stal:"Peter was de vorige keer minder gemotiveerd.
Na een paar overwinningen dacht hij dat hij er was. Het is belangrijk
dat de jongens met beide benen op de grond blijven en mentaal sterk
zijn. Met vier uur per dag trainen kun je niet 's avonds tot diep in de
nacht gaan stappen, dan pleeg je roofbouw op je lichaam. Je moet
veel offers brengen om de top te bereiken en Peter ziet dat nu zelf in.
Hij leeft echt naar de wedstrijd toe."
|
"We hanteren strenge regels. We trainen veel op techniek en reactievermogen. Onze
jongens hebben heel wat jaren getraind, voordat zij aan wedstrijden deelnemen. Leraren
van sommige andere scholen sturen de vechters te snel de ring in. Dan krijg je ruwe
gevechten, het "angstvechten". Een bokser is dan al na één ronde leeg en vangt verder
alleen maar klappen op. Voor de sporter niet goed en voor het publiek ook niet leuk om
naar te kijken. Dat is geen sport meer. Tot op heden hebben wij bij onze jongens nog
nooit een knock- out gehad. Ze zijn geestelijk goed voorbereid en in prima conditie. De
wapens, de armen en benen, worden goed gebruikt. Wordt er teveel op het hoofd
geslagen, dan moet je als trainer de handdoek in de ring gooien, want je hebt als trainer
de verantwoording om je vechters te beschermen. We hebben weinig kickboksers, maar
wèl goedgetrainde. Verliezen ze, dan hebben ze gewoon een betere tegenstander",
aldus Ton Stal.
1985. V.l.n.r. Jan Vleesenbeek, Arnold Goossens, Peter, Ali Himmit, Rob Kroonen en Ton Stal.
Jan Vleesenbeek:"De kickboksgala's in Wielwijkhal Dordrecht waren in de loop van de
jaren populaire en druk bezochte landelijke gala's geworden met soms wel 20 partijen,
professionele geluid- en lichtshow, een aantrekkelijk pauze programma en professionele
presentatie. Bezoeken aan gala's buiten Dordrecht bracht een heel gevolg van soms wel
300 mensen op de been die in een sliert aan busjes en auto's met Peter en de andere
vechters van Budokai Dordrecht mee het land introkken."
Bokstrainer Ton Stal en Jan Vleesenbeek naast een furore makende Peter.
De vorige partij tegen Korpac in december in Alkmaar eindigde onbeslist en Peter aast
op revanche, ook omdat hij na het vorige gevecht een tijd met een blauw oog rondliep.
Ook Korpac verheugt zich op het gevecht. Peter:"Ik heb er de vorige keer te makkelijk
over gedacht. Korpac is geen mooie vechter, maar een echte karaktervechter. Hij blijft
doorgaan. Nu kan ik hem hebben, want ik ben in prima conditie en heb vier uur per dag
getraind. Ik leef er echt naartoe. Korpac maakt het niet lang in de ring." De Interland
Nederland-Frankrijk werd voorafgegaan door de volksliederen. De spanning werd
opgebouwd en zorgde ervoor dat het publiek massaal van de stoelen kwam en fanatiek
meeleefde, en schreeuwden om Smit aan te moedigen. De partij was dan ook
spectaculair.
Peter, prima voorbereid op het gevecht, liep de hele avond bij de ring als zijn
medeleerlingen moesten vechten en concentreerde zich pas vlak voor zijn partij met een
Walkman met zijn eigen muziek op. In de vijfde ronde, nadat zowel Peter als Korpac
bijna uit de ring waren geslagen kreeg Korpac, na aangeslagen te zijn, 8 tellen van de
scheidsrechter. Peter won de partij op punten. Peter, dolblij lachend na afloop:"Korpac is
een stugge vechter, ik had hem eerder klem moeten zetten. Hij was goed afgetraind en
is een taaie doorvechter. De vorige wedstrijd had ik een blauw oog, nu heb ik twee
blauwe bulten onder m'n ogen, maar dat heb ik er zeker voor over. Het is een
sympathieke jongen, ik ga hem een keer opzoeken in Frankrijk. Een fijne tegenstander. Ik
wil ook even het publiek voor hun steun bedanken, want dat was werkelijk fantastisch,
zoals iedereen meeleefde."
Zomerkamp Papendal 1985: 1e dan
08-07-1985 t/m 13-07-1985: Peter wordt, tijdens het Kyokushinkai zomerkamp in
Papendal, samen met Dordtenaren Robbie Kroonen en Gerrie Hoogeveen geselecteerd
voor de nationale equipe van de Nederlandse Kyokushin-karate Associatie (NKA). Voor
het Nederlandse team werden uit 40 aanmeldingen 10 man geselecteerd. Andere leden
van het Nederlandse team zijn Michel Wedel, Nico en Gerard Gordeau, Eric Constancia
en anderen. Behalve de selectie voor het Nederlandse team, slaagt Peter tijdens een
zwaar internationaal examen voor zijn zwarte band, eerste dan. Tijdens het examen voor
de zwarte band krijgt men, buiten het technische gedeelte om te maken met een
conditietest, het onderdeel tameshiwara (het breken van voorwerpen) en het langdurig
sparren tegen veel verschillende tegenstander.
Peter's internationale debut op Hawaii
20/21-07-1985: 10th All Hawaii and Asian Pacific Open Karate Championship - Kilauea
Recreation Center, Honolulu, Hawaï, USA. Aan de wedstrijden deden vechters mee uit
Japan, Verenigde Staten, Nieuw-Zeeland, Australië, India en Canada. Peter nam als
enige Europese deelnemer aan dit kampioenschap deel. Jan Vleesenbeek:"Op de 14e
juli zijn Peter, mijn zoon Maurice en ik vertrokken naar Los Angeles. Omdat we een open
ticket hadden, en er niet dagelijks in de buurt komen, hebben we daar een paar dagen
rond gekeken en toeristische attracties zoals Disneyland bezocht. De 17e juli kwamen
we aan op Hawaï, waar we ontvangen werden door Bobby Lowe, de directeur van het
Hawaï Kyokushinkai Karate hoofdkwartier. De verzorging was perfect. We logeerden in
het Continental Surf Hotel en werden gehaald en gebracht voor de trainingen en de
wedstrijdinstructies." De dag van de wedstrijd moest Peter al om 09:00 uur aanwezig
zijn, terwijl zijn eerste partij pas om 14:40 werd gedraaid. In een hitte van 32 graden,
zonder airconditioning, wordt er dan veel van je concentratie gevergd.
|
|
In zijn eerste gevecht stond Peter tegenover de Bobby Wood. De
Amerikaan die een andere karatestijl beoefende had zich
compleet ingepakt in hoofd- en beenbeschermers. Het werd een
chaotische partij waarin Wood in eerste instantie
gediskwalificeerd voor zijn onbeheerste aanvallen en navechten
na het 'break' commando van de scheidsrechter. Protesten van
de Amerikaan hadden tot gevolg dat de partij werd overgedaan.
Wood werd echter gesloopt door de harde treffers op zijn
bovenbenen en raakte aangeslagen door een flitsende trap op het
hoofd. Na slechts een minuut ging Wood neer en werd hij
uitgeteld.
|
In de tweede ronde kwam de Dordtenaar uit tegen de Japanner Yanagi Watari. Deze
kleine, maar massieve vechter trok fel van leer en trachtte onder het slaken van kreten
Smit te imponeren. Peter had na zijn openingspartij het Amerikaanse publiek volledig op
zijn hand. Peter liet zich niet van de wijs brengen en stopte de Japanner keer op keer af
met voorwaartse trappen. Op het moment dat Watari trachtte in te vechten ving Smit
hem op met een knalharde achterwaartse trap (uchiro geri), die de Japanner even deed
neergaan, maar hij kon tijdig overeind krabbelen. Smit groeide vervolgens in de wedstrijd
en zijn combinaties kwamen steeds beter door, zodat hij uiteindelijk na een kniestoot
(hiza geri) in het gezicht van Watari met een puntenoverwinning het gevecht kon
afsluiten.
In de volgende ronde stond een andere zoon uit het land van de rijzende zon tegenover
Smit: Tadashi Nakamura. Deze Japanner deed het wat rustiger aan en probeerde de
aanvallen van Smit te counteren. Hij kon echter niet op tegen de harde lage trappen, die
keer op keer zijn bovenbenen teisterden. Na een combinatie op het lichaam bleef de
Japanner kreunend liggen en werd KO verklaard.
Australisch kampioen Cowlis gaat neer in de finalepartij tegen Peter
In de finale trof Peter Smit de heersende kampioen van Australië Peter Cowlis. Cowlis
stond bekend om zijn lichaamskracht en harde stoten. Het moeilijke gevecht ging gelijk
op met als gevolg een verlenging van twee minuten. Langzaam kreeg Smit meer
overwicht en het was uiteindelijk zijn buitengewone conditie die Cowlis op de knieën
bracht. Op het randje van de mat ging Cowlis neer en werd uitgeteld. Peter werd hier, op
zijn grote internationale debuut, kampioen in het halfzwaargewicht. - Het was Shihan
Bobby Lowe, voorzitter van Kyokushinkai Hawaï, toen 7e dan, die Peter door zijn
overrompelende vechtstijl al snel 'Hurricane' noemde. En andere variant verteld dat het
Fred Royers was die Peter deze bijnaam gaf. Hoedanook de bijnaam is gebleven. - Bij zijn
kampioenstitel ontving Peter een certificaat, een medaille en een enorme trofee.
Daarnaast ook de kans om het volgende jaar zijn titel te verdedigen. Helaas is het daar
door geldgebrek niet van gekomen.
1985. Peter is Ocean Pacific kampioen.
Muay Thai trainingskamp Sidyothong Pattaya Thailand
26-07-1985 t/m 15-08-1985: Een maand lang wordt in volstrekte afzondering 2 tot 3 maal
per dag Muay Thai of Thaiboksen getraind. Na de wedstrijden op Hawaï werd door Peter
Smit, Jan Vleesenbeek en Maurice Vleesenbeek, via Tokyo en Taipei koers gezet naar
Bangkok, waar John Brand al een dag eerder was aangekomen. Ook Rob Kroonen
voegde zich bij de ploeg. Het trainingskamp Sidyothong ligt midden in de rimboe, er was
geen airconditioning, de kamer zat vol grote rode mieren en hagedissen en nadat ik een
vuistgrote vogelspin boven mijn bed had doodgeslagen durfde ik helemaal niet meer te
gaan slapen. Het kamp bestond uit een paar boomhutten en er woonden allemaal
professionele vechtertjes van een jaar of twaalf tot veertien, die bij onze aankomst bij
wijze van spreken de shirtjes van het lijf gristen. Fred Royers, de Nederlandse
kampioen, die ook in het trainingskamp zat, had om deze redenen al eerder een hotel
opgezocht. We konden toen twee motoren huren, waarmee we iedere dag 20 minuten
moesten rijden om te gaan trainen. Het was levensgevaarlijk, omdat er links gereden
wordt en verder alle verkeersregels niet schijnen te bestaan. Twee keer per dag werd
getraind op allerlei technieken onder leiding van oud- kampioenen, waaronder in het
bijzonder Chart, de vijfvoudige kampioen van Thailand, die 4e staat op de wereldranglijst
van beste Thaiboksers staat.
1985. Kamp Sidyothong. V.l.n.r. Maurice Vleesenbeek, Peter, Thais kampioen Chart, John Brand.
|
We hebben er wel veel geleerd en Peter heeft het met die Thaise
vechtertjes van 14 jaar soms knap moeilijk gehad. Het zijn heel
goede clinchers. Bij het clinchen klemmen ze hun handen om je
nek, proberen je uit evenwicht te brengen en bestoken
ondertussen je lichaam, benen en desnoods hoofd met
kniestoten. Door de slechte hygiënische omstandigheden en
tropische hitte werd het verblijf in het trainingskamp bekort.
Peter:"Wat ook een belangrijk punt was, naast alle ontberingen,
was dat het geld op was. We baalden van alles, behalve het
trainen. We gingen in een open vrachtwagen naar wedstrijden, en
die jongetjes, want zo zagen we de vechters, douchten niet eens,
maar gingen na hun partij zo weer bezweet in de open bak terug.
Ze lagen gewoon bij ons op schoot te slapen. John Brand kreeg
dysenterie omdat hij iets van een handkarretje gegeten had, en we
vonden het wel genoeg eigenlijk. Bovendien verlangden we
ondertussen allemaal naar huis, naar onze vriendinnen en
vrouwen."
|
|
05-09-1985: Uitzending van tv programma van Veronica Sport over vol contact
Kyokushin Karate. De uitzending duurt ongeveer een kwartier. De beelden werden
tijdens het afgelopen zomerkamp opgenomen. Peter Smit toont samen met meervoudig
zwaargewicht kampioen Michel Wedel wedstrijdtechnieken in een sparpartij. Van Robbie
Kroon werden close-ups gemaakt van ingestudeerde vechtsituaties. Veronica was
vooral onder de indruk van gedisciplineerdheid van beide Dordtse karateka's.
10-10-1985: 10e Open Engelse Kampioenschappen Kyokushinkai - Crystal Palace,
Londen, UK - Peter, na zijn Hawaïaanse avontuur blakend van zelfvertrouwen, maakte
binnen 1 minuut 40 seconden korte metten met zijn eerste tegenstander. Deze werd
gevloerd door een knalharde trap op het bovenbeen (lowkick). In zowel de tweede als de
derde partij kreeg Peter zijn tegenstanders knock- out met een mawashi geri
(cirkelvormige trap). De vierde partij won Peter op punten. In de vijfde partij kwam Peter
uit tegen één van Engelands topvechters, David Pickthal. Smit overklaste de Engelsman
op alle fronten en kreeg het 4000 koppige publiek achter zich. Echter na nogal wat
treffers te hebben moeten incasseren, liet de Brit zich plotseling vallen en greep naar zijn
knie, waarmee hij bedoelde daar geraakt te zijn. Trappen naar de knieën zijn ook in het
full contact verboden, en hoewel vrijwel niemand gezien had dat Smit zijn tegenstander
daar geraakt had kreeg deze een half strafpunt (kenden digi) tegen. De resterende tijd
van deze partij werd een kat en muis spel. Smit jagend op een knock- out en Pickthal het
gevecht ontvluchtend, ja zelfs de mat aflopend. Toen de Engelsman tot winnaar werd
uitgeroepen barstte een luid boegeroep los. Pickthal trof zich overigens uit de
wedstrijden terug. Peter eindigde hierdoor op de 5e plaats hoewel hij tijdens het gevecht
duidelijk het overwicht had. In het middengewicht waren 165 karateka's ingeschreven.
Peter wint wel een bijzondere prijs. Het is een wisseltrofee, de zogenaamde 'British
Kyokushin Fighting Spirit Trophy'. Deze prijs wordt al sinds 10 jaar uitgereikt aan de
meest opvallende vechter van het kampioenschap. Peter Smit is de eerste niet-
Engelsman die de trofee krijgt uitgereikt. Met het in Londen behaalde resultaat werd
Peter meteen geselecteerd om ook deel te nemen aan de komende EK in Barcelona.
1985. Peter ontvangt de Fighting Spirit Trophy.
17-11-1985: De eerste partij tegen Leo de Snoo. De partij waar de meesten voor komen
is de hoofdpartij tussen Peter Smit en Leo de Snoo van Mejiro Gym, Amsterdam. Beiden
zijn in dat jaar voor training naar Thailand geweest. In april, tijdens de interland tegen
Frankrijk noteerden ze alle twee een winstpartij voor Oranje. Jan Vleesenbeek:"Peter
heeft na de desillusie in Engeland echt zin om er tegenaan te gaan. Hij heeft honger. In
Thailand heeft hij veel ervaring opgedaan en hij is harder geworden. Hij heeft zo'n goede
vorm dat hij dwars door de trapkussens heen trapte met de training en hij heeft
zelfvertrouwen genoeg. Op 1 december doet Peter mee aan de Europese
kampioenschappen, de partij tegen de Snoo is voor hem een voorbereiding hierop.
Zowel Peter als de Snoo hebben al diverse B-klasse partijen op hun naam staan en
komen nu in aanmerking op te promoveren tot de A- klasse, daardoor zullen ze zeker
extra gemotiveerd in de ring komen. - De hoofdpartij van de avond eindigde onbeslist.
Leo, een vechter met een doordachte stijl, wist de eerste twee ronden op zijn naam te
brengen. De derde ronde bleef onbeslist, terwijl de vierde en vijfde voor Peter waren. Ton
Stal na afloop, duidelijk teleurgesteld:"Leo was meer ontspannen voor het gevecht, maar
Peter had meer adem, dus uithoudingsvermogen. Als er nog een ronde was geweest,
had Peter gewonnen denk ik. Hij moet alleen veel beter luisteren. Hij ziet alleen zijn
tegenstander en verder ziet hij niks meer als hij in de ring staat. Ook zijn bokstechniek
kan nog verbeterd worden, daar gaan we voor de Europese Kampioenschappen in
Barcelona nog aan sleutelen. Peter:"Ik was toen zo blind van woede en gehaaid op de
overwinning, dat ik hem niet zag en het daarom van geen kanten liep."
27-11-1985: Peter:"Eigenlijk kwam ik heel toevallig zeven jaar geleden in aanraking met
vechtsport. Ik voetbalde in die tijd, maar ik speelde op het veld nogal hard en was
zodoende een flinke tijd geschorst. Toen ben ik op aandringen van een paar vrienden
van me een keertje mee gegaan naar de sportschool van Jan Vleesenbeek om te kijken.
Ik zat daar een beetje te giechelen om al die rare karatebewegingen die ik zag. Nog geen
twee tellen later stond Vleesenbeek naast me en vroeg me waarom ik lachte. Nou, ik
schrok me een beroerte natuurlijk en vertelde dat ik helemaal niet gelachen had. Waarop
Jan zei dat ik beter zelf een karatepak aan kon trekken en mee moest doen. En dat heb
ik toen gedaan. Ja, zelfs op de trainingen gaat het wel eens van dik hout zaagt men
planken. De eerste training kostte me gelijk twee tanden. Sindsdien loop ik met een
plaatje met stifttanden in mijn mond. Het is geen gemene sport, maar gewoon keihard.
Soms heb je tijdens een toernooi al zoveel trappen op je dijen gehad dat ze je bij wijze
van spreken de mat op moeten tillen voor de volgende partij. Maar als ik er dan eenmaal
sta, dan vecht ik gewoon weer. Zo ben ik nu eenmaal. Ik moet het vooral van mijn
vechtlust hebben. Mijn grootste fout is dat ik bij sommige gevechten veel te gretig ben.
Dan vlieg ik er in als een gek, terwijl je juist vaker beter je verstand kan gebruiken. Ik wil
dan geforceerd een snelle overwinning op knock-out bereiken, maar bereik dan precies
het tegenovergestelde. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor het kickboksen. Deze
verkeerde tactiek geeft ook teleurstellingen. Die kickbokspartij tegen Leo de Snoo vorige
week in de sporthal Wielwijk had ik kunnen winnen. Nu werd het een onbeslist, omdat ik
mijn agressie niet meer onder controle had en daardoor veel te verkrampt trapte en
sloeg. Ik vocht gewoon niet met het koppie erbij. Maar ik zit daardoor echt niet in de put
hoor. Zulke tegenslagen zijn goed voor me. Daar leer ik van. Of ik een goede kans maak
om Europees kampioen te worden? Jazeker, anders zou de bond me toch niet
geselecteerd hebben."
01-12-1985: Peter Smit naar Open Europees Kampioenschap Kyokushin Karate in
Barcelona, Spanje.- Het toernooi werd voor Peter geen succes. Hij kwam niet verder dan
de derde ronde.
Was u hier bij? Weet u hier meer over te vertellen? Reageer dan alstublieft in het
gastenboek. 
